Thursday, May 18, 2017

സാവിത്രി വ്രതം

അതീവ രഹസ്യമായ സാവിത്രീ മന്ത്രത്തെ കുറിച്ചും  വ്രതാനുഷ്ഠാനത്തെ കുറിച്ചുമൊക്കെ ലോകത്തിനുമുന്നിൽ വിളബരം ചെയ്തത് സാക്ഷാൽ മഹാവിഷ്ണുവാണ്. നാരദമുനിയുടെ മുന്നിലാണ് ഈ രഹസ്യം വെളിപ്പെടുത്തിയത്.  ജ്യേഷ്ഠമാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷചതുർദശിയിലും, കൃഷ്ണപക്ഷത്രയോദശയിലുമാണ് സാവിത്രി വ്രതം അനുഷ്ഠിക്കേണ്ടത്.  "ശ്രിം ഹ്രീം ഐം സാവിത്ര്യൈ സ്വാഹാ"  ഇതാണ് അതി വിഷിഷ്ടമായ സാവിത്രീ മന്ത്രം.   മഹനീയമായ ഈ മന്ത്രത്തോടപ്പം സാവിത്രീവ്രതം അനിഷ്ഠിക്കുന്നതിന്ന്  ചിട്ടയോടുകൂടിയ ചര്യകാളാണ് ആവിശ്യം.  പതിനാല് വർഷകാലം ഭക്തിയോടെ അർച്ചന നടത്തണമെന്നാണ് ഈ വ്രതത്തിന്റെ പ്രധാനവിധി  പതിനാല് നൈവേദ്യത്തോടും, അത്രയും തന്നെ ഫലത്തോടും , പൂക്കളോടും, ധൂപത്തോടും, വസ്ത്രത്തോടും. കൂടിയാണ് അർച്ചന നടത്തേണ്ടത്,  ഭക്തിയോടുകൂടിയാണ് സാവിത്രീ ദേവിയെ ധാനിക്കേണ്ടത് .

സാവിത്രീ ധ്യാന മന്ത്രം

സപ്തകാഞ്ചന വർണ്ണാഭാം ജ്വലന്തിം *ബ്രഹ്മതേജസാ
ഗ്രീഷ്മ മാധ്യാഹ്ന മാർത്താണ്ഡേ   സഹസ്ര  സമ്മിതപ്രഭാം,
ഈഷദ്ധ്യാസ്യ  പ്രസന്നാസ്യാം രത്നഭൂഷണഭൂഷിതാം,
വഗ്നിദ്ധാം ശുകാധാനം ഭക്താനുഗ്രഹവിഗ്രഹാം
സുഖദാം മുക്തിദാം ശാന്താം  കാന്താം ച ജഗതാം വിധേഃ
സർവ സമ്പത് സ്വരൂപാം ച പ്രദാത്രീം സർവ സമ്പദാം വേദാധിഷ്ഠാതൃദേവിം ച വേദശാസ്ത്രസ്വരൂപിണിം
വേദാബീജസ്വരൂപാം ച     ഭജേതാം വേദമാതരം.

                     
സന്ധ്യാവന്ദനത്തിനുശേഷം സ്തുതിച്ചാൽ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റിത്തരുന്നതാണ്  സാവിത്രീധ്യാനം. ആരാണോ   സന്ധ്യാവന്ദനത്തിനു ശേഷം ഈ സ്തുതി ആലപിക്കുന്നത് അയാൾക്ക് നാലു വേദങ്ങളും  ചൊല്ലിയതിന്റെ ഫലം സിദ്ധിക്കുമെന്ന് ദേവീഭാഗവതം ഉദ്ഘോഷിക്കുന്നു. ഒരിക്കൽ സക്ഷാൽ ബ്രഹ്മാവുതന്നെ സാവിത്രീദേവിയെ സ്തുതിച്ച്  സന്തുഷ്ടയാക്കിയതും ഈ സ്തോത്രത്താലാണ്.

 ധ്യാനം

 “സച്ചിദാനന്ദസ്വരൂപേ ത്വം മൂലപ്രകൃതിരൂപിണി
ഹിരണ്യഗർഭരൂപേ ത്വം  പ്രസന്നാഭവസുന്ദരീ
തേജഃസ്വരൂപേ പരമേ പരമാനന്ദരൂപിണി
ദ്വിജാതീനാം ജാതിരൂപേ പ്രസന്നാ ഭവ സുന്ദരീ
നിത്യേനിത്യപ്രിയേദേവി നിത്യാനന്ദ സ്വരൂപിണീ
സർവമംഗളരൂപേ ച പ്രസന്നാ ഭവ സുന്ദരീ
സർവസ്വരൂപേ വിപ്രാണാം  മന്ത്രസാരേ പരാത്പരേ
സുഖദേ മോക്ഷദേ ദേവി പ്രസന്നാഭവ  സുന്ദരി
വിപ്രപാപേധ്മദാഹായ ജ്വാലദഗ്നിശിഖോപമേ        
ബ്രഹ്മതേജഃപ്രദേ ദേവി പ്രസന്നാ ഭവ സുന്ദരി
കായേന മനസാ വാചാ യത്പാപം കുരുതേനരഃ
തത്ത്വത്സ്മരണമാത്രേണ ഭസ്മീഭൂതം ഭവിഷ്യതി”

          അശ്വപതി രാജാവ് ഈ സ്തോത്രം ചൊല്ലി ദേവീ സാവിത്രിയെ പൂജിച്ചാണ് അഭിഷ്ടസിദ്ധി കൈവരിച്ചതെന്ന ദേവീ ഭാഗവതം പറയുന്നു. ആയിരം ആദിത്യന്മാർക്ക് തുല്യമായ പ്രഭയോടുകൂടി രാജാവിനുമുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷയായ ദേവി ഇങ്ങനെ അരുളിചെയ്തു. "അല്ലയോ അശ്വപതി, എന്തുദ്ദേശിച്ചാണോ നീ നമ്മെ പൂജിക്കുകയും സ്തുതിക്കുകയും  ചെയ്തത് അത് താമസിയാതെ യാഥാർഥ്യമാകുന്നതണ്"

      സാവിത്രീദേവിയുടെ വരദാനതിന്റെ ഫലമായി അശ്വപതിക്ക്  സുന്ദരിയായ ഒരു പെൺകുട്ടിപിറന്നു . രാജദമ്പതിമാർ ആ പൈതലിന് സാവിത്രിയെന്നാണ് നാമകരണം ചെയ്തത്.  ജന്മനാൽ ബുദ്ധി വൈഭവവും സൗന്ദര്യവും കൈമുതലായിരുന്ന സാവിത്രി വിവാഹം ചെയ്തത് സത്യവാനെയായിരുന്നു. സത്യത്തിന്റെ പര്യായമായിരുന്നു അദ്ദേഹം സത്ഗുണങ്ങൾ തികഞ്ഞവനും ദ്യുമത്സേനന്റെ പുത്രനുമായിരുന്നു.

      സത്യവനും സാവിത്രിയും തമ്മിലുള്ള ദാമ്പത്യം ഏതാണ്ട് ഒരു  സംവൽസരം നീണ്ടുനിന്നു. അതിനിടയിലാണ് സത്യവാന് നേരെ യമപാശം വീണത്. ഫലമൂലങ്ങൾ ശേഖരിക്കാൻ സാവിത്രിക്കൊപ്പം വനത്തിലേക്കുപോയ സത്യവാൻ ഒരു വൃക്ഷത്തിൽ നിന്ന്  വിഴുകയും മരണപ്പെടുകയും ചെയ്തു. യമധർമ്മൻ  സത്യവാന്റെ ജീവനുംകൊണ്ട് യമലോകത്തേക്ക് യാത്രതിരിച്ചു.  എന്നാൽ തന്റെ പതിയുടെ ജീവനും കൊണ്ടുപോകുന്ന യമധർമ്മനെ സാവിത്രി പിന്തുടർന്നു.  ഇതുകണ്ട യമധർമ്മൻ  സംയമനത്തോടെയും വാൽസല്യത്തോടെയും സാവിത്രിയോട് പറഞ്ഞത് തത്വശസ്ത്രവചനം മാത്രമായിരുന്നില്ല.

        " പ്രിയ സാവിത്രി, നീയെന്താണു ചെയ്യുന്നത്?  മർത്യശരീരത്തോടൊപ്പം നിനക്ക് ഭർത്താവിനെ അനുഗമിക്കാനാകില്ല. അങ്ങനെ ചെയ്യണമെങ്കിൽ  നീയും ഈ ശരീരം വെടിയേണ്ടതുണ്ട്. പഞ്ചഭൂത നിർമ്മിതവും നശിക്കുന്നതുമായ ഈ ശരീരത്തോടപ്പം ആർക്കും  തന്നെ യമലോകത്തേക്ക് കടക്കാനാകില്ല. നിന്റെ ഭർത്താവിന്റെ ഈ ലോകത്തുള്ള വാസം അവസാനിച്ചിരിക്കുന്നു . ഇനി കർമഫലം അനുഭവിക്കേണ്ടതാണ്. അതിനുവേണ്ടിയാണ് ഈ ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഒരു ജീവി പിറക്കുന്നതും ഇല്ലാതാകുന്നതും കർമ്മ കൊണ്ടാണ്. മാത്രമല്ല സുഖവും ദുഃഖവുമൊക്കെ അനുഭവിക്കുന്നതും കർമഫലത്താലാണ്. ഇന്ദ്രനായിത്തിരാനും ബ്രഹ്മപുത്രനായിത്തീരാനും വിഷ്ണുദാസനായിത്തീരാനുമൊക്കെ  കഴിയുന്നത് സ്വകർമഫലം കൊണ്ടാണെന്നറിയുക. എന്തിനും പിന്നിൽ സ്വന്തം കർമമാണെന്നറിഞ്ഞാലും."

         യമധർമന്റെ വാക്കുകൾക്കുമുമ്പിൽ കൂപ്പുകൈകളോടെനിന്ന  സാവിത്രി തന്റെ സംശയങ്ങൾക്കെല്ലാം നിവൃത്തിവരുത്തിച്ചെങ്കിലും  ഭർത്താവിനെ വിട്ടുതരണമെന്ന നിശ്ചയദാർഡ്യത്തിൽ നിന്നും  പിന്മാറാൻ ഒരുക്കമായിരുന്നില്ല.

       അവസാനമായി ധർമ്മരാജൻ സാവിത്രിക്ക് വിശിദീകരിച്ചുകൊടുത്തത്  നിർലോഭമായ ഭക്തിയെക്കുറിച്ചാണ്, അതു ദേവീഭക്തിയെപ്പറ്റി.

" ഹേ വത്സേ, ദേവീസേവയെത്തുടർന്ന് അതീവ ശ്രേഷ്ഠഫലങ്ങൾ തന്നെയായിരിക്കും ലഭിക്കുക. നിന്റെ നിശ്ചയദാർഡ്യം നമ്മുക്ക് പൂർണമായും മനസ്സിലായി കഴിഞ്ഞു. അതുകൊണ്ട് തന്നെ നിന്റെ ഭർത്താവിന്റെ ജീവൻ തിരികെനൽകുകയാണ്. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് സത്യവന്റെ ജീവൻ തിരികെ നൽകി മടങ്ങാൻ ഒരുങ്ങിയ യമദേവനു  മുന്നിൽ സാവിത്രി വിതുമ്പി  അദ്ദേഹത്തിന്റെ പാദാരവിന്ദങ്ങളിൽ പ്രണമിച്ചു. യമധർമ്മന്റെ തുടർന്നുള്ള വാക്കുകൾ അവളിൽ പുതിയൊരു ലോകം തീർത്തു.  " അല്ലയോ പുണ്യവതി , ഈ സുന്ദരഭൂമിയിൽ നീ ലക്ഷം വർഷം വസിക്കും ഭവനത്തിൽ മടങ്ങിയെത്തി സാവിത്രി വൃതം അനുഷ്ഠിച്ചാലും. "

    യമദേവന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ സാവിത്രീവ്രതം അനുഷ്ഠിച്ച സാവിത്രിക്ക് ഭൂവാസത്തിനിടയിൽ നിരവധി ശുഭാനുഭവങ്ങൾ ലഭിച്ചുവെന്നാണ് പുരാണപ്രസിദ്ധം. ഏതൊരു  സ്ത്രീയാണോ പതിനാലു വർഷക്കാലം സാവിത്രീവ്രതം അനുഷ്ഠിക്കുന്നത് അവൾക്ക് അത് മോക്ഷകാരണമായി  തീരുമെന്നാണ് വിശ്വാസം ....

Tuesday, May 16, 2017

നിര്‍വ്വാണഷട്കം

ഭഗവാന്‍ ആദിശങ്കരാചാര്യ വിരചിതം...

മനോ ബുദ്ധ്യഹംകാര ചിത്താനി നാഹം
ന ച ശ്രോത്ര ജിഹ്വേ ന ച ഘ്രാണ നേത്രേ
ന ച വ്യോമ ഭൂമിര്‍ ന തേജോ ന വായുഃ
ചിദാനന്ദ രൂപഃ ശിവോഹം ശിവോഹം.

ഞാന്‍ മനസ്സോ, ബുദ്ധിയോ, അഹംകാരമോ, മാനസിക വൃത്തിയോ അല്ല. ഞാന്‍ പഞ്ചേന്ദ്രിയങ്ങളല്ല, അവയ്ക്കെല്ലാം അതീതനാണ്. ഞാന്‍ ആകാശമോ, ഭൂമിയോ, അഗ്നിയോ, വായുവോ (പഞ്ച ഭൂതങ്ങള്‍) ആല്ല. ഞാന്‍ പരമാത്മാവാണ്. സ്നേഹവും, ശുദ്ധമായ അവബോധവുമാണ്.

ന ച പ്രാണ സംജ്ഞോ ന വൈ പഞ്ച വായുഃ
ന വാ സപ്ത ധാതുര്‍ ന വാ പഞ്ച കോശഃ
ന വാക്ക് പാണി പാദൌ ന ചോപസ്ഥപായുഃ
ചിദാനന്ദ രൂപഃ ശിവോഹം ശിവോഹം.

എന്നെ പ്രാണനെന്നു പറയാനാവില്ല. ഞാന്‍ അഞ്ചുതരത്തില്‍‍ ഉള്ള വായുക്കളുമല്ല.
ഞാന്‍ ഏഴ് ധാതുക്കളുമല്ല, അഞ്ചു കോശങ്ങളുമല്ല. നിരാകരണം, ഉത്പാദനം, വിസര്‍ജ്ജനം, ഗ്രഹണം, സംസാരം എന്നീ അഞ്ച് ക്രിയകള്‍ക്കുള്ള ഉപകരണങ്ങളുമല്ല. ഞാന്‍ പരമാത്മാവാണ്. സ്നേഹവും, ശുദ്ധമായ അവബോധവുമാണ്.

ന മേ ദ്വേഷരാഗൌ ന മേ ലോഭമോഹൌ
മദോ നൈവ മേ നൈവ മാത്സര്യഭാവഃ
ന ധര്‍മ്മോ ന ചാര്ത്ഥോ ന കാമോ ന മോക്ഷഃ
ചിദാനന്ദരൂപ: ശിവോഹം ശിവോഹം.

എനിക്ക് ദ്വേഷമോ ഇഷ്ടമോ ഇല്ല. ലോഭ,മോഹങ്ങളില്ല. അത്യാഗ്രഹമില്ല, മിഥ്യാ ഭ്രമമില്ല, മദമില്ല, ഗര്വ്വമില്ല, ധര്‍മ്മമോ, അര്‍ത്ഥമോ, കാമമോ, മോക്ഷമോ ഇല്ല. ഞാന്‍ പരമാത്മാവാണ്. സ്നേഹവും, ശുദ്ധമായ അവബോധവുമാണ്.

ന പുണ്യം ന പാപം ന സൌഖ്യം ന ദു:ഖം
ന മന്ത്രോ ന തീര്‍ത്ഥം ന വേദോ ന യജ്ഞാഃ
അഹം ഭോജനം നൈവ ഭോജ്യം ന ഭോക്താ
ചിദാനന്ദരൂപഃ ശിവോഹം ശിവോഹം.

എനിക്ക് പാപമോ പുണ്യമോ ഇല്ല. ഞാന്‍ സത്പ്രവൃത്തിയോ ദുഷ്പ്രവൃത്തിയോ ചെയ്യുന്നില്ല. എനിക്ക് ദു:ഖമോ സുഖമോ ഇല്ല. വേദനയോ സന്തോഷമോ ഇല്ല. എനിക്ക് മന്ത്രങ്ങളുടെയോ, പുണ്യതീര്‍ത്ഥങ്ങളുടെയോ, വേദങ്ങളുടെയോ, യജ്ഞങ്ങളുടെയോ, ആവശ്യമില്ല. ഞാന്‍ അനുഭവത്തിന്‌ സാക്ഷിയോ, അനുഭവിക്കുന്നവനൊ, അനുഭവിക്കപ്പെടുന്ന വസ്തുവോ, ഇവ മൂന്നും അല്ല. ഞാന്‍ പരമാത്മാവാണ്. സ്നേഹവും, ശുദ്ധമായ അവബോധവുമാണ്.

ന മേ മൃത്യുശങ്കാ ന മേ ജാതി ഭേദഃ
പിതാ നൈവ മേ നൈവ മാതാ ന ജന്മ
ന ബന്ധുര്‍ ന മിത്രം ഗുരുര്‍ നൈവ ശിഷ്യഃ
ചിദാനന്ദ രൂപഃ ശിവോഹം ശിവോഹം.

എനിക്ക് മരണമില്ലാത്തതുകൊണ്ട് മരണഭയം ഇല്ല. എന്‍റെ യഥാര്‍ത്ഥ സത്തയില്‍നിന്ന് വേര്‍പിരിയല്‍‍ ഇല്ല. എന്‍റെ അസ്തിത്വത്തെക്കുറിച്ച് സംശയമില്ല. എനിക്ക് ജാതിഭേദമില്ല. എനിക്ക് പിതാവും, മാതാവുമില്ല, ജന്മം ഉണ്ടായിട്ടും ഇല്ല. ഞാന്‍ ബന്ധുവോ, മിത്രമോ, ഗുരുവോ, ശിഷ്യനോ അല്ല. ഞാന്‍ പരമാത്മാവാണ്. സ്നേഹവും, ശുദ്ധമായ അവബോധവുമാണ്.

അഹം നിര്‍വ്വികല്പോ നിരാകാര രൂപഃ
വിഭുര്‍ വ്യാപ്യ സര്‍വ്വത്ര സര്‍വ്വേന്ദ്രിയാണാം
സദാ മേ സമത്വം ന മുക്തിര്‍ ന ബന്ധഃ
ചിദാനന്ദ രൂപഃ ശിവോഹം ശിവോഹം.

ഞാന്‍ സര്‍വ്വവ്യാപിയാണ്. നാമവും രൂപവും, ആകാരവും എനിക്കില്ല. ലോകത്തോടോ, മുക്തിയോടോ, എനിക്ക് അടുപ്പം ഇല്ല. എനിക്ക് ആഗ്രഹങ്ങളില്ല. എന്തുകൊണ്ടെന്നാല്‍ ഞാന്‍ എല്ലാമാണ്, എല്ലായിടത്തും ഉണ്ട്, എല്ലാ സമയത്തും ഉണ്ട്, ഞാന്‍ സമതുലിതാവസ്തയിലാണ്. ഞാന്‍ പരമാത്മാവാണ്. സ്നേഹവും, ശുദ്ധമായ അവബോധവുമാണ്.

Monday, May 15, 2017

ഭക്തിയിൽ അല്പം പോലും സംശയത്തിനു സ്ഥാനമില്ല.

രു നദിയ്ക്ക്‌ അക്കരെ ഒരു അമ്പലമുണ്ടായിരുന്നു. അവിടെ അഭിഷേകം നടത്താനായി എല്ലാദിവസവും പാല് എത്തിക്കാൻ വേണ്ടി ഒരു സാധു സ്ത്രീയെ ആണ് ഏർപ്പാടാക്കിയിരുന്നത്. ഈ സ്ത്രീ എല്ലാ ദിവസവും നദിയ്ക്ക് ഇക്കരെ നിന്ന് വള്ളത്തിൽ കയറി മറുകരെ കടന്നു ക്ഷേത്രത്തിലേയ്ക്കുള്ള പാല് എത്തിച്ചു പോന്നു. ഒരു ദിവസം പാല് കൊണ്ടുവന്നപ്പോൾ വൈകിപ്പോയി. ക്ഷേത്രത്തിലെ പുരോഹിതന് ശരിക്കും വിഷമം വന്നു... അഭിഷേകത്തിന്റെ സമയം തെറ്റിയല്ലോ. എന്താണ് വൈകിയത് എന്ന് അദ്ദേഹം സ്ത്രീയോട് ചോദിച്ചു. കടത്തുകാരൻ വരാൻ വൈകിയത് കൊണ്ടാണ് താമസിച്ചു പോയത് എന്ന് സ്ത്രീ മറുപടി നൽകി.
അപ്പോഴത്തെ നീരസത്തിൽ പുരോഹിതൻ പറഞ്ഞു "എന്തിനാ നീ വഞ്ചിക്കാരനെ കാത്തുനിന്നത്? ഈശ്വര നാമം ജപിച്ചു വെള്ളത്തിന്‌ മുകളിലൂടെ നടന്നു വന്നു കൂടായിരുന്നോ? എങ്കിൽ വേഗം വരാമായിരുന്നല്ലോ." ഈ സ്ത്രീ താമസിച്ചതിലുള്ള നീരസം കൊണ്ട് തമാശയായിട്ടാണ് ഇത് പറഞ്ഞതെങ്കിലും ഗൌരവം മുഖത്ത് വരുത്തി കൊണ്ടാണ് പുരോഹിതൻ സംസാരിച്ചത്. അതിനാൽ തന്നെ ആ സാധു സ്ത്രീ ഇത് ഗൌരവമായി എടുത്തു. പുരോഹിതൻ ആത്മാർഥമായി തനിക്കു ഉപദേശം നല്കിയതാണ് എന്നാണു ആ സ്ത്രീ കരുതിയത്‌.
പിറ്റേ ദിവസം മുതൽ എല്ലാ തവണയും ആ സ്ത്രീ നേരത്തെ തന്നെ പാൽ കൊണ്ട് വന്നു തുടങ്ങി. പുരോഹിതന് കൌതുകം തോന്നി ചോദിച്ചു. "ഇപ്പൊ എല്ലാ ദിവസവും കൃത്യസമയത്ത് തന്നെ വരാറുണ്ടല്ലോ. അത് നല്ലത് തന്നെ."
സ്ത്രീ പറഞ്ഞു "അയ്യോ സ്വാമീ, അങ്ങ് തന്നെയാണ് അതിനു കാരണം. അങ്ങ് പറഞ്ഞത് പോലെ തന്നെ ഞാൻ ചെയ്തു. ഇപ്പോൾ കടത്തു കാരൻ വരാൻ വേണ്ടി ഞാൻ കാത്തു നിൽക്കാറില്ല. ഈശ്വര നാമം ജപിച്ചു നദിക്കു മുകളിലൂടെ നടന്നു പോരും."

പുരോഹിതനു വിശ്വാസമായില്ല... അതൊന്നു കാണിച്ചു തരൂ എന്നായി അദ്ദേഹം. ഇത് കേട്ട സ്ത്രീ അദ്ദേഹത്തെയും കൂട്ടി നദിക്കരയിലെത്തി, എന്നിട്ട് ആ സ്ത്രീ ഈശ്വര നാമം ജപിച്ചു വെള്ളത്തിന്‌ മുകളിലൂടെ നടന്നു പോയി. ഇത് കണ്ട പുരോഹിതന് ആശ്ചര്യമായി. വിദ്യാഭ്യാസം പോലുമില്ലാത്ത ഈ സ്ത്രീയ്ക്ക് ഇത് കഴിയുമെങ്കിൽ പിന്നെ എല്ലാ ഗ്രന്ഥങ്ങളും പൂജകളും ഒക്കെ പഠിച്ച തനിക്കു തീര്ച്ചയായും ഇത് കഴിയുമല്ലോ എന്ന് പുരോഹിതൻ കരുതി. ഈ സ്ത്രീ ഉരുവിട്ടത് പോലെ അതെ ഈശ്വരനാമവും ജപിച്ചു പുരോഹിതൻ നദിയിലേയ്ക്ക് കാലെടുത്തു വച്ചു. പക്ഷെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാലുകൾ വെള്ളത്തിൽ താഴ്ന്നു പോയി.

തിരിഞ്ഞു നോക്കിയ സ്ത്രീ ഇതു കണ്ടു പറഞ്ഞു "സ്വാമീ...അങ്ങ് ഈശ്വര നാമം ജപിക്കുന്നുണ്ട്. പക്ഷെ എന്തിനാണ് വെള്ളം നനയാതിരിക്കാൻ വേണ്ടി മുണ്ട് ഉയർത്തി പിടിക്കുന്നത്‌? അത് ഈശ്വരനാമത്തിൽ പൂർണ്ണ വിശ്വാസമില്ലാത്തത്‌ കൊണ്ടല്ലേ? "

ചില പ്രധാനപ്പെട്ട തത്വങ്ങൾ എളുപ്പത്തിൽ ഈ കഥയിലൂടെ മനസ്സിലാക്കാം..

വെള്ളത്തിൽ കാലു താണു പോയേക്കാം എന്ന സംശയം പുരോഹിതന്റെ മനസ്സില് ഉണ്ടായിരുന്നു. അതാണ്‌ വെള്ളം നനയാതിരിക്കാൻ വേണ്ടി മുണ്ട് ഉയർത്തി പിടിച്ചത്. അതായത് താൻ ചെയ്യുന്ന പ്രവൃത്തിയിൽ അദ്ദേഹത്തിന് പൂർണ്ണ വിശ്വാസം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. മനസ്സിൽ സംശയം ബാക്കി വച്ചിട്ട് പുറമേ നാമജപം നടത്തിയിട്ട് ഫലമില്ല എന്നർഥം. ഭക്തിയും വിശ്വാസവും പൂർണം ആയിരിക്കണം, അതിൽ സംശയത്തിന്റെ കണിക പോലും ഉണ്ടാവാൻ പാടില്ല.

അത് പോലെ എത്ര ഗ്രന്ഥങ്ങൾ പഠിച്ചാലും ഈശ്വരാനുഗ്രഹം കിട്ടണമെന്നില്ല എന്നും, ഈശ്വരാനുഗ്രഹം ലഭിക്കാൻ ആരും പണ്ഡിതർ ആവേണ്ട കാര്യമില്ല എന്നും ഈ കഥയിലൂടെ മനസിലാക്കാം.

(ശ്രീ രാമ കൃഷ്ണപരമഹംസൻ)

Sunday, May 14, 2017

ആദി രാമായണം

ദിരാമായണം എന്നൊരു രാമായണമുണ്ട്. രചയിതാവ് സാക്ഷാൽ ബ്രഹ്മാവ് തന്നെ. നൂറുകോടി ശ്ലോകങ്ങളുള്ള ആ രാമയണം തന്റെ മാനസപുത്രനായ നാരദനു ഉപദേശിച്ചു കൊടുത്തു.നാരദൻ അത് മഹർഷി വാല്മീകിക്കു പറഞ്ഞു കൊടുത്തു.അങ്ങനെയാണ് രാമായണത്തിനു പ്രതിഷ്ഠ ലഭിക്കുന്നത്. വാമൊഴിയായി ലഭിച്ച രാമകഥയെ വാല്മീകി മഹർഷി വരമൊഴിയിലാക്കി ലോകത്തിനു നൽകി- ഇരുപത്തിനാലായിരം ശ്ലോകങ്ങളിൽ. വാമൊഴി രാമായണം അങ്ങനെ വരമൊഴി രാമായണമായി. കേൾവിപ്പെട്ട രാമായണം എഴുതപ്പെട്ട, കാണപ്പെട്ട രാമായണമായി. ബ്രഹ്മദേവനിൽ നിന്ന് അനുഗ്രഹം നേടിയാണ് വാല്മീകി രാമായണ രചന നിർവഹിച്ചത്. ഉത്തമമായ മനുഷ്യത്വത്തിന്റെ വഴിതെളിച്ചു കാണിക്കുകയായിരുന്നു ഇതിലൂടെ. തുടക്കം തന്നെ നാരദമഹർഷിയോടുള്ള ഒരു വലിയ ചോദ്യമാണ്; ഒപ്പം അപേക്ഷയും."സർവ്വ ഗുണസമ്പന്നനായ, ഉത്തമനായ മനുഷ്യൻ എവിടെയെങ്കിലുമുണ്ടോ മഹർഷേ? ഉണ്ടെങ്കിൽ അദ്ദേഹത്തെപ്പറ്റി എനിക്കു പറഞ്ഞു തന്നാലും " എന്ന്. ഉത്തമ മനുഷ്യരെ വളർത്തിയെടുക്കുന്നതിൽ ഋഷിമാരുടെ, ഗുരുക്കന്മാരുടെ സാമീപ്യവും അനുഗ്രഹവും രചനകളും വഹിക്കുന്ന പങ്ക് ചെറുതല്ല.സത്സംഗങ്ങളിലൂടെയാണ് ഒരാൾ സൽകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നതിനും തിന്മകളുടെ രാക്ഷസീയതയെ ജയിക്കുന്നതിനും ശക്തനായി തീരുന്നത്.രാമായണത്തിന്റെ സൂക്ഷ്മവായന ഇക്കാര്യം നമുക്ക് ബോധ്യമാക്കി തരും. രാമായണത്തിൽ വരുന്ന കഥാപാത്രങ്ങളെയും സംഭവങ്ങളെയും അഞ്ചു മണ്ഡലങ്ങളായി വകയിരുത്താം. ദേവ മണ്ഡലം, മുനിമണ്ഡലം, പുരുഷ മണ്ഡലം, പ്രകൃതി മണ്ഡലം, രാക്ഷസ മണ്ഡലം എന്നിങ്ങനെ. ദേവ മണ്ഡലത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്താവുന്നത് ബ്രഹ്മാവ്, വിഷ്ണു, ശിവൻ, ഇന്ദ്രൻ, സരസ്വതി തുടങ്ങിയ ദേവകളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കാര്യങ്ങളാണ്.മുനി മണ്ഡലത്തിൽ നാരദൻ ഉൾപ്പടെ പ്രശസ്തരും അപ്രശസ്തരുമായ ഋഷിമാർ വരുന്നു. വസിഷ്ഠൻ, വാല്മീകി, ഭരദ്വാജൻ, അഗസ്ത്യൻ എന്നിവരാണ് പ്രധാനികൾ. പുരുഷ മണ്ഡലത്തിൽ വരുന്നത് പുരുഷന്മാർ മാത്രമല്ല സ്ത്രീകളുമാണ്. മനുഷ്യ മണ്ഡലമെന്നാണ് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്.പുരുഷാരം എന്നാൽ ജനക്കൂട്ടമാണല്ലോ. ഈ വിഭാഗത്തിൽ രാജാക്കൻമാരും മന്ത്രിമാരും പ്രജകളും ഉൾപ്പെടുന്നു. പ്രകൃതി മണ്ഡലം പക്ഷിമൃഗാദികളും ,നദി, പർവ്വതം, സമുദ്രം എന്നിവയെല്ലാം ചേരുന്ന ഒന്നാണ്. ജടായു , സമ്പാതി, സുഗ്രീവാദികളും, സരയ്യു, ഗോദാവരി, ചിത്രകൂടം, മൈനാകം, പഞ്ചവടി എല്ലാം ഇതിൽ പെടും. എന്നാൽ ദേവ - ഋഷീ-പുരുഷ -പ്രകൃതി മണ്ഡലങ്ങളിലെല്ലാം പറയാവുന്ന ഒരു ഗംഭീര കഥാപാത്രം രാമായണത്തിലുണ്ട് . അത് സാക്ഷാൽ ഹനുമാനാണ്. രാക്ഷസാന്തകൻ ഹനുമാൻ . തമോഗുണങ്ങളുടെ, തിന്മകളുടെ, വികൃതരൂപങ്ങളത്രെ രാക്ഷസ മണ്ഡലത്തിലുള്ളത്. രാവണ - ശൂർപ്പണഖ - വിരാധക ബന്ധാദികൾ. വിത്യസ്തത പുലർത്തുന്ന വിഭീഷണനെയും കാണാം. ഋഷി മണ്ഡലത്തിൽ രാമന്റെ വഴികാട്ടികളെന്നും പ്രധാന സംഭവങ്ങൾക്കു കാരണക്കാരെന്നും പറയാവുന്നവർ നാരദൻ, വാല്മീകി, ഋശ്യശൃംഗൻ, വസിഷ്ഠൻ, വിശ്വാമിത്രൻ, ശ്രാവണൻ, ഭരദ്വാജൻ, അത്രീ, ശരഭംഗൻ, സുതീക്ഷ്ണൻ , അഗസ്ത്യൻ, വിശ്രവസ്സ്, എന്നിവരാണ്.

Saturday, May 13, 2017

അഹം ബ്രഹ്മാസ്മി!!!!

എവിടെ നിന്ന് വന്നുവോ അവിടേക്ക് ഒരു മടക്കയാത്ര. നിങ്ങളുടെ എല്ലാ ചിന്തകളും ആകുലതകളും വെടിഞ്ഞ് ശാന്തനായി ഈ യാത്ര പുറപ്പെടാം. വരൂ. കണ്ണടച്ചു. മനസ്സില്‍ വരുന്ന ആദ്യത്തെ ചോദ്യം. ഞാന്‍ എവിടെ നിന്ന് വന്നു? മനസ്സ് ഉത്തരം പറഞ്ഞു. അമ്മയുടെ വയറ്റില്‍ നിന്ന്. വരൂ നമുക്ക് അങ്ങോട്ട് പോകാം. യാത്രയുടെ തുടക്കം അമ്മയുടെ വയറ്റില്‍ നിന്നാണ്. ഇതിന് മുമ്പ് ഞാന്‍ എവിടെയായിരുന്നു? അമ്മയുടെ വയറ്റിലേക്ക് ഞാന്‍ എങ്ങനെയാണ് എത്തിപ്പെട്ടത്? മനസ്സ് അതിനും ഉത്തരം നല്‍കി. നീ നിന്‍റെ പിതാവിന്‍റെ ശരീരത്തിലായിരുന്നു. ജലരൂപേന ശുക്ലമായി മാതാവിന്‍റെ ഉദരത്തില്‍ പതിച്ചു. അത് വളര്‍ന്ന് നീ ഇന്ന് മാതാവിന്‍റെ പൂര്‍ണ്ണ ഗര്‍ഭത്തിലിരിക്കുന്നു. അപ്പോള്‍ യാത്ര വീണ്ടും പുറകോട്ട് പോകണം. അച്ഛന്‍റെ ശരീരത്തില്‍ ഞാന്‍ എങ്ങനെ വന്നു? അച്ഛന്‍ കഴിച്ച ഭക്ഷണത്തില്‍ നിന്നാണ് ഞാന്‍ അച്ഛന്‍റെ രക്തത്തിലും ശുക്ലത്തിലും പ്രവേശിച്ചത്. അപ്പോള്‍ അതുവരെ ഞാന്‍ വസിച്ചിരുന്നത് അച്ഛന്‍ കഴിച്ച ഏതോ ഒരു ഭക്ഷണപദാര്‍ത്ഥത്തിലാണ്. ശരി. അതൊരു പഴമാണെന്ന് നമുക്ക് സങ്കല്പ്പിക്കാം. അച്ഛന്‍ കഴിച്ച ആ പഴത്തിനുള്ളില്‍ ഞാന്‍ ഉണ്ടായിരുന്നിരിക്കണം. അങ്ങനെയെങ്കിൽ ഞാന്‍ അതിനും മുമ്പ് പഴം കായ്ച മരത്തിലാവണം വസിച്ചിരുന്നത്. അതെയോ? ഞാനോരു മരമായിരുന്നോ? അപ്പോള്‍ ആ മരത്തിലേക്ക് ഞാന്‍ എങ്ങനെയാണ് പ്രവേശിച്ചത്? ആ മരം വലിച്ചെടുത്ത ജല-ലവണകണികകളില്‍ ഞാനുണ്ടായിരുന്നോ? അങ്ങനെ നോക്കുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ വെള്ളമായിരുന്നോ? വെള്ളം ഭൂമിയില്‍ നിന്നും ഭൂമി പഞ്ചഭൂതങ്ങളില്‍ നിന്നുമല്ലേ ഉണ്ടായത്? അങ്ങനെയെങ്കില്‍ ഞാന്‍ പഞ്ചഭൂതങ്ങളിലും വസിച്ചിരുന്നോ? ഈ ലോകത്ത് ഉള്ളതൊക്കയും പഞ്ചഭൂതങ്ങളാല്‍ നിര്‍മ്മിക്കപ്പെട്ടതല്ലേ? അപ്പോള്‍ എന്‍റെ ഈ യാത്രയില്‍ ഞാന്‍ പലപല ശരീരങ്ങളില്‍ വസിച്ചിട്ടുണ്ടാവണം. കല്ലായും, പുല്ലായും, നായായും, നരിയായും, എത്രയെത്ര ജന്മങ്ങളെടുത്തിട്ടുണ്ടാവും ഈ മനുഷ്യ ശരീരം ലഭിക്കുന്നതിന് മുമ്പ്. ഒരു ശരീരത്തില്‍ ജനിച്ച് അത് ചത്ത് പഞ്ചഭൂതത്തില്‍ ലയിക്കുമ്പോള്‍ വീണ്ടും അവിടെ നിന്ന് മറ്റൊരു ശരീരത്തിലേക്ക്. അയ്യോ ഓര്‍ക്കുമ്പോള്‍ തന്നെ ഭയം തോന്നുന്നു. ഈ ജന്മാന്തരങ്ങളായുള്ള യാത്രക്കൊടുവില്‍ പുണ്യം പോലെ കിട്ടിയ ഈ മനുഷ്യജന്മത്തിലാണോ ഞാനീ ക്രൂരതകളും പാപങ്ങളും ചെയ്ത് കൂട്ടുന്നത്? ഇന്നീ ലോകത്ത് കാണപ്പെടുന്ന ജീവജാലങ്ങളൊക്കെ ഒരുകാലത്ത് എന്‍റെ വാസസ്ഥലങ്ങളായിരുന്നില്ലേ. ഞാന്‍ അവക്ക് അന്നവും അവ എനിക്ക് അന്നവും നല്‍കിയിട്ടില്ലേ... ഒരു നേരത്തെ ഭക്ഷണവും കിടക്കാന്‍ ഒരിത്തിരി സ്ഥലവും തന്ന ഒരാളോട് നിങ്ങള്‍ക്ക് എത്രമാത്രം ഭക്തിയും സ്നേഹവുമുണ്ടാകണം അല്ലേ . അതുകൊണ്ടാവണം ഋഷിവര്യന്മാര്‍ കണ്ണില്‍ കാണുന്ന സകലജീവജീലങ്ങളേയും, പുഴകളേയും, മരങ്ങളേയും, മലകളേയുമൊക്കെ കൈകൂപ്പി വന്ദിക്കാനും ആരാധിക്കാനും പഠിപ്പിച്ചത്. ഈ ലോകത്ത് വേര്‍തിരിവുകളോന്നുമില്ല. ഇവിടെയുള്ളതൊക്കയും ഞാന്‍ തന്നെയല്ലേ.. എല്ലാം എന്‍റേത് തന്നെയല്ലേ.. ഞാന്‍ നാളെ ഈ പഞ്ചഭൂതങ്ങളില്‍ തന്നെ ലയിക്കില്ലേ..പിന്നെ എന്തിന് ഞാന്‍ എല്ലാം വെട്ടിപ്പിടിക്കാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നു? ഇവിടെ ജാതിയുണ്ടോ, മതമുണ്ടോ എന്തിന് മനുഷ്യനെന്നുള്ള വേര്‍തിരിവുപോലുമില്ലല്ലോ ഒരു മനുഷ്യനുള്ള അതേ അവകാശമല്ലേ ഇവിടെ ഒരു ഉറുമ്പിനുമുള്ളത്. ഞാന്‍ ജനനമരണക്കുരുക്കില്‍ നിന്ന് രക്ഷതേടി സ്വര്‍ഗ്ഗത്തില്‍ പോകേണ്ടതുണ്ടോ? അല്ല. ഇവിടെ സ്വര്‍ഗ്ഗം എന്നൊന്നുണ്ടോ? ഇല്ല. അങ്ങിനൊന്ന് ഇല്ലെന്ന് ഞാനിന്ന് അറിഞ്ഞു. ഞാന്‍ ബന്ധിതനാണെന്ന് കരുതുന്നവന്‍ ബന്ധനത്തില്‍ തന്നെ ഇരിക്കുന്നു. എന്നാല്‍ ബന്ധനസ്ഥനല്ലെന്ന് ഞാന്‍ അറിയുന്നു. ഞാന്‍ എല്ലാമാണ്. ഞാനാണ് പഞ്ചഭൂതങ്ങള്‍ക്കും സാക്ഷിയായവന്‍. ഞാന്‍ ഉള്ളത് കൊണ്ടാണ് ഈ ലോകത്ത് എല്ലാം ചലിക്കുന്നത്. ഞാനാണ് ഈ ലോകത്തിന്‍റെ സ്പന്ദനം. ഞാനാണ് ഈ ലോകത്തിന്‍റെ ഊര്‍ജ്ജം. സകലചരാചരങ്ങളും ഞാനാണ്. ഞാന്‍ ഈ ബ്രഹ്മം തന്നെയാണ്. അതെ. അഹം ബ്രഹ്മാസ്മി!!!!

Friday, May 12, 2017

യു.ജി.കൃഷ്ണമൂർത്തിയെ കുറിച്ച് ഓഷോ സംസാരിക്കുന്ന ഭാഗം:

 " യു.ജി. കൃഷ്ണമൂർത്തി ഒരു ദിവസം രമണമഹർഷിയെ കാണുവാൻ പോയി. അദ്ദേഹത്തിന് മഹർഷിയിൽ പ്രത്യേകിച്ച് ആകർഷണീയമായി ഒന്നും കണ്ടെത്താൻ കഴിഞ്ഞില്ല കാരണം മഹർഷി ആ സമയം പച്ചക്കറികൾ മുറിക്കുകയായിരുന്നു. അതെ, രമണമഹർഷി ഇത്തരത്തിൽ സാധാരണക്കാരനായ ഒരു വ്യക്തിയായിരുന്നു. പച്ചക്കറി മുറിക്കുന്നു! ഒരു പക്ഷേ സുവർണ്ണ സിംഹാസനത്തിലിരിക്കുന്ന ഒരു മഹാത്മാവിനെ കാണുവാനായിരിക്കും യു.ജി.കൃഷ്ണമൂർത്തി പോയത്. രമണമഹർഷിയാവട്ടെ നിലത്തിരുന്ന് പച്ചക്കറികൾ മുറിക്കുന്നു! അതെ, അടുക്കളയിൽ ആഹാരം തയ്യാറാക്കുന്നതിനായി പച്ചക്കറികൾ മുറിക്കുന്നു! അദ്ദേഹം അത്യധികം നിരാശനായി മടങ്ങി. മറ്റൊരു ദിവസം അദ്ദേഹം മഹർഷിയെ കാണാൻ ചെന്നപ്പോൾ അദ്ദേഹം ഫലിത പുസ്തകം വായിക്കുകയായിരുന്നു. എല്ലാം തീർന്നു! ഈ മനുഷ്യന് ഒന്നും അറിയില്ല. ഇദ്ദേഹം വളരെ സാധാരണക്കാരനാണ്. ഈ ആശ്രമത്തിൽ നിൽക്കുന്നത് കൊണ്ട് ഒരു പ്രയോജനവുമില്ല, ഇത്തരത്തിൽ ചിന്തിച്ചു കൊണ്ട് അദ്ദേഹം അവിടം ഉപേക്ഷിച്ചു പോയി. എന്നാൽ, ഞാൻ നിങ്ങളോടൊരു കാര്യം പറയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു: ഈ മനുഷ്യൻ, രമണ മഹർഷി, ലോകത്തിൽ ഇതുവരെ ജനിച്ചവരിൽ ഏറ്റവും മഹാൻമാരായ ബുദ്ധൻമാരിലൊരാളാണ്. അദ്ദേഹത്തിലെ ബുദ്ധത്വത്തിന്റെ പ്രവർത്തികളാണ് നമ്മൾ മുകളിൽ കണ്ടത്. യു.ജി. കൃഷ്ണമൂർത്തി ഒരു പ്രഹസനക്കാരനു വേണ്ടിയുള്ള അന്വേഷണത്തിലായിരുന്നിരിക്കണം. അദ്ദേഹത്തിന് മഹർഷിയിലെ സാധാരണത്വവും അതിന്റെ സൗന്ദര്യവും മഹിമയും കാണുവാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ഇതേ യു.ജി. കൃഷ്ണമൂർത്തി ഋഷികേശത്തിലെ ശിവാനന്ദനോടൊപ്പം ഏഴു വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു കൂടുകയും - അങ്ങേരാകാട്ടെ ഒരു വിഡ്ഢിയായിരുന്നു - യോഗ പരിശീലിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. എഴു വർഷം കൂടെ താമസിച്ചതിന് ശേഷം ശിവാനന്ദനിൽ പ്രത്യേകിച്ച് ഒന്നുമില്ലെന്ന്‌ യു.ജി തിരിച്ചറിഞ്ഞു, അതായത്, നീണ്ട ഏഴു വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം. അദ്ദേഹത്തിന് അത് തിരിച്ചറിയാൻ ഏഴ് വർഷങ്ങൾ വേണ്ടിവന്നു. ഇത് കാണിക്കുന്നത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ അപക്വമായ മനസിനെയാണ്. ശിവാനന്ദനിൽ ഒന്നുമില്ലെന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ ഏഴ് വർഷങ്ങൾ വേണ്ടിവന്നു. ഏഴ് നിമിഷങ്ങൾ പോലും ആവശ്യത്തിലധികമാണ്! എന്നാൽ രമണമഹർഷിയെ തിരിച്ചറിയുന്നതിന് അദ്ദേഹത്തിന് ഏഴു നിമിഷങ്ങൾ മതിയായിരുന്നു കാരണം അദ്ദേഹം പച്ചക്കറി അരിയുകയും ഫലിതങ്ങൾ വായിക്കുകയും കാർട്ടൂൺ നോക്കുകയുമായിരുന്നു! ഇത്തരത്തിലാണ് അഹന്തയിൽ കേന്ദ്രീകൃതമായ സാധാരണ മനസുകൾ തീരുമാനങ്ങളെടുക്കുന്നത്. അഹന്ത എപ്പോഴും വലുതിനെ അന്വേഷിച്ചു കൊണ്ടേയിരിക്കുകയാണ്, മറ്റൊരു വലിയ അഹന്ത. എന്നാൽ ഒരു യഥാർത്ഥ സന്യാസിക്ക് അഹന്തയില്ല, അദ്ദേഹം വെറും ഒരു സാധാരണക്കാരനെ പോലെ ജീവിക്കും. അവൻ അത്യധികം സാധാരണക്കാരനായിരിക്കും - അതാണ് അവന്റെ അസാധാരണത്വം! രമണമഹർഷി കൂടുതലും മൗനമായി ഇരിക്കാനാണിഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നത് അതുകൊണ്ട് തന്നെ അധികം പേരും അദ്ദേഹത്തിന്റെ മഹിമ തിരിച്ചറിയുന്നതിൽ പരാജയപ്പെടുകയായിരുന്നു. ഒരിക്കൽ ഒരാൾ ദൈവത്തെ കുറിച്ച് മഹർഷിയോട് ഒരു ചോദ്യം ചോദിച്ചു, യു.ജി. കൃഷ്ണമൂർത്തിയും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. വളരെ ആത്മാർത്ഥതയോടെ, മഹർഷിയെ നമസ്കരിച്ചിട്ട് അദ്ദേഹം ദൈവത്തെ കുറിച്ച് ചോദിച്ചു. മഹർഷി എന്താണ് ചെയ്തത് എന്ന് നിങ്ങൾക്ക് അറിയാമോ? അദ്ദേഹം തന്റെ കൈയ്യിലിരുന്ന ഫലിത പുസ്തകം കൊടുത്തിട്ട് പറഞ്ഞു "വായിച്ചോള്ളൂ" സ്വാഭാവികമായും, യു.ജി.കൃഷ്ണമൂർത്തിക്ക് സ്വയം പരിഹാസ്യമായതു പോലെ തോന്നി. ഇത് മര്യാദയാണോ? ഇത്രയും പ്രാധാന്യമർഹിക്കുന്ന ഒരു ചോദ്യം ചോദിച്ച വ്യക്തിക്ക് ഫലിത പുസ്തകം കൊടുക്കുക എന്നത് അയാളെ അപമാനിക്കുന്നതിന് തുല്യമാണ്. യു.ജിയെ സംബന്ധിച്ച് ഒരടി കിട്ടിയത് പോലെയായി! മഹർഷി പറയുന്നതെന്താണെന്ന് വച്ചാൽ, "എന്ത് വിഡ്ഢിത്തമാണ് നിങ്ങൾ ചോദിക്കുന്നത്, ദൈവം?" അത് സംസാരിക്കുവാനുള്ള ഒരു വിഷയമല്ല. അതിനെക്കാളും നല്ലത് ഒരു ഫലിതം വായിച്ച് ഒന്നുറക്കെ ചിരിക്കുന്നതാവും. "നിങ്ങൾക്ക് ചിരിക്കാനാവുമെങ്കിൽ, നിങ്ങൾക്ക് ദൈവത്തെ അറിയാൻ കഴിഞ്ഞെന്നിരിക്കും - അല്ലാതെ ഞാൻ പറയുന്നതിലൂടെ നിങ്ങൾക്കത് ഗ്രഹിക്കുവാൻ കഴിയില്ല. നിങ്ങൾക്ക് ഹൃദയം തുറന്ന് ചിരിക്കാനാവുമെങ്കിൽ, ആ നിമിഷം ചിന്തകൾ നിശ്ചലമാകും." ബുദ്ധൻ മഹാകശ്യപന് ഒരു പുഷ്പം കൈമാറിയപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന് ആത്മാനുഭവം ഉണ്ടായത് പോലെ മഹർഷി ഫലിത പുസ്തകം കൈമാറുമ്പോൾ എന്തോ ഒരു അത്ഭുതം അവിടെ സംഭവിക്കുകയായിരുന്നു എന്നാൽ യു.ജി. കൃഷ്ണമൂർത്തിക്ക് അവിടെ എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നത് എന്ന് കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അതിന് ശേഷം അദ്ദേഹം ജെ.കൃഷ്ണമൂർത്തിയെയും നഷ്ടപ്പെടുത്തി. ജെ.കൃഷ്ണമൂർത്തിയോടൊപ്പവും അദ്ദേഹം വർഷങ്ങൾ ചിലവഴിച്ചു. ജെ.കൃഷ്ണമൂർത്തിയാവട്ടെ തന്റെ ആശയം പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നത് വളരെ വ്യത്യസ്തമായ ശൈലിയിലാണ്, വളരെ ബുദ്ധിപൂർവ്വവും വസ്തുനിഷ്ഠവുമായിട്ടാണ് അദ്ദേഹം കാര്യങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കുന്നത്‌. മനസുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിഷയങ്ങൾ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടാണ് അദ്ദേഹം തുടങ്ങുന്നത്, പതിയെ പതിയെ അദ്ദേഹം നമ്മെ മനസിനുമപ്പുറത്തേക്ക് നയിക്കും. എന്നാൽ ഈ ഭാഗത്ത്, യു.ജി. കൃഷ്ണമൂർത്തി കരുതി ഇതെല്ലാം വെറും ഊഹാപോഹങ്ങളും തത്വചിന്തകളുമാണെന്ന്. അദ്ദേഹം ജെ.കൃഷ്ണമൂർത്തിയുടെ അടുത്ത് പോകുന്നതും നിറുത്തി കാരണം അദ്ദേഹം പറയുന്നതെല്ലാം ഊഹാപോഹങ്ങളാണത്രേ! രമണമഹർഷിയുടെ അടുത്ത് തത്വചിന്താപദ്ധതി ഇല്ല എന്ന കാരണം പറഞ്ഞാണ് യു.ജി ഇറങ്ങിപ്പോയത് എന്നാൽ ജെ.കൃഷ്ണമൂർത്തിയിൽ തത്വചിന്ത കൂടിപ്പോയി എന്ന കുറ്റമാണ് അദ്ദേഹം കണ്ടത്. രണ്ടു പേരെയും അദ്ദേഹം നഷ്ടപ്പെടുത്തി. എന്നാൽ അദ്ദേഹം ഋഷികേശത്തിലെ ശിവാനന്ദനോടൊപ്പം ഏഴു വർഷങ്ങൾ താമസിച്ച് യോഗാസനങ്ങൾ പരിശീലിച്ചു. അതായത്, ഏഴ് വർഷങ്ങൾ അദ്ദേഹം കരുതി "ഇവിടെ എന്തോ ഉണ്ട്." പക്ഷേ അവിടെ ഒന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല! ശിവാനന്ദൻ വളരെ സാധാരണക്കാരനായ ഒരു ആചാര്യനാണ്. അദ്ദേഹത്തെപ്പോലുള്ള ഡസൻ കണക്കിന് ആചാര്യന്മാരെ നമുക്ക് ഈ രാജ്യത്തിന്റെ പല കോണുകളിലും കാണാവുന്നതാണ്‌, എങ്ങനെ തലകുത്തി നിൽക്കാം തുടങ്ങി പല വിഡ്ഢിത്തങ്ങളും അവർ നിങ്ങളെ പഠിപ്പിക്കും. അവിടെ അദ്ദേഹം ഒരു ശിഷ്യനായി ഏഴു വർഷങ്ങൾ കഴിച്ചു കൂട്ടി. ഇവിടെ അദ്ദേഹം രണ്ട് മഹത്തുക്കളെയാണ് നഷ്ടപ്പെടുത്തിയത്.... ഇതു തന്നെയാണ് നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. നിങ്ങൾക്ക് ഒരു മനസുണ്ട്, ഒരു പ്രത്യേകതരം മനസ്. ഒരു ആചാര്യന്റെ അടുത്ത് ചെന്ന് നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം മനസു വച്ചാണ് അദ്ദേഹത്തെ അളക്കുന്നത്. നിങ്ങളുടെ മനസിന്റെ അളവുകോലുമായി പൊരുത്തപ്പെടുമെങ്കിൽ നിങ്ങൾക്ക് സന്തോഷമാകും; നിങ്ങൾ അദ്ദേഹവുമായി ഒട്ടിച്ചേരും. എന്നാൽ അത് നിങ്ങൾക്ക് ഒരു സഹായവും ചെയ്യില്ല, കാരണം നിങ്ങളുടെ മനസുമായി അദ്ദേഹം പൊരുത്തപ്പെടുകയാണെങ്കിൽ അവിടെ നിങ്ങളുടെ മനസ് കൂടുതൽ സുദൃഢമാവുകയാണ്. നിങ്ങൾ യാഥൃശ്ചികമായെങ്കിലും ഒരു യഥാർത്ഥ ഗുരുവിന്റെ സന്നിധിയിലെത്തുകയാണെങ്കിൽ അദ്ദേഹം നിങ്ങളുടെ മനസുമായി പൊരുത്തപ്പെടണമെന്നില്ല. ഒരു ഗുരു എങ്ങനെ ആയിരിക്കണം എന്നുള്ള നിങ്ങളുടെ എല്ലാ ധാരണകളും അദ്ദേഹം തകിടം മറിച്ചു കളയും. അദ്ദേഹം നിങ്ങളെ തകർത്തു തരിപ്പിണമാക്കും. നിങ്ങളുടെ എല്ലാ പ്രതീക്ഷകളും അദ്ദേഹം മാറ്റിമറിക്കും. അദ്ദേഹം നിങ്ങളെ നിരാശനാക്കും, നിങ്ങളെ പല രീതിയിലുള്ള മോഹഭംഗങ്ങളിലൂടെ കടത്തിവിടും കാരണം നിങ്ങളിൽ ഏതെങ്കിലും രീതിയിൽ ഒരു ശരിയായ പ്രവർത്തനം തുടങ്ങണമെങ്കിൽ ഇത് മാത്രമാണ് ഏക പോംവഴി. അതിന് ശേഷവും നിങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം നിൽക്കാൻ തയ്യാറാണെങ്കിൽ, അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ..... നിങ്ങൾ ഒരു ബുദ്ധനായി മാറുന്നതാണ്."

Thursday, May 11, 2017

പ്രത്യാശ

പ്രത്യാശ ഏറ്റവും ശക്തിമത്തായ ആയുധവും പ്രതിരോധവുമാണ്......,

ലോകം മുഴുവനെതിർത്താലും  നിങ്ങളെ തകർക്കാനാവില്ല നിങ്ങൾ പ്രത്യാശ പുലർത്തുന്നുവെങ്കിൽ.......!

ആരുമെതിർത്തില്ലെങ്കിൽ കൂടി നിങ്ങൾ തകർന്ന്പോകും നിങ്ങൾ പ്രത്യാശ പുലർത്തുന്നില്ലെങ്കിൽ.......!

അക്ഷമയും നിരാശയും നമ്മുടെ കരുത്തിനെ ദുർബലമാക്കുമ്പോൾ പ്രത്യാശ അതിനെ ശക്തിമത്താക്കുന്നു......!       

Wednesday, May 10, 2017

തേനീച്ചയും ഈച്ചയും

"തേനീച്ചയും ഈച്ചയും തമ്മിലുള്ളവ്യത്യാസം ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ടോ? ഈച്ചയ്ക്ക് സുഗന്ധം അലര്‍ജിയാണ്. നമ്മുടെ ശരീരം എത്ര വൃത്തിയുണ്ടെങ്കിലും ഈച്ച പരതുന്നത് മാലിന്യത്തെയാണ്. മുറിവുണ്ടെങ്കില്‍ അത്, ചീത്തയായ നഖം ഇതൊക്കെയാണ് ഈച്ചയ്ക്ക് പഥ്യം. സര്‍വനാശം ഉണ്ടാക്കാനാണ് അത് ശ്രമിക്കുന്നത്. എന്നാല്‍ നേര്‍ വിപരീതമാണ് തേനീച്ച. “നല്ലതല്ലാതെ അത് ഭക്ഷിക്കുകയില്ലെന്ന്” നല്ല പുഷ്പങ്ങളില്‍ നിന്ന് തേന്‍ ശേഖരിക്കുക, നല്ലതു മാത്രം ഭുജിക്കുക, നന്മയുടെ വാഹകനാവുക ഇതൊക്കെയാണ് തേനീച്ച ചെയ്യുന്നത്. മനുഷ്യന്മാര്‍ക്കിടയില്‍ ഈ രണ്ടു സ്വഭാവക്കാരെയും നമുക്കു കാണാനാവും. ഈച്ചയുടെ സ്വഭാവമുള്ളവര്‍ കുടുംബത്തിലും നാട്ടിലും നാശം പരത്തുന്നു. കുഴപ്പങ്ങളുണ്ടാക്കുന്നു. അതിനുതകുന്ന വാക്കുകളിലും പ്രവൃത്തികളിലും ഏര്‍പ്പെടുന്നു. ന്യൂനതകള്‍ കണ്ടെത്തലാണ് അവര്‍ക്കു പ്രധാനം. എത്രയൊക്കെ നന്മകള്‍ ചെയ്താലും അതു കാണുകയോ വിലമതിക്കുകയോ ചെയ്യില്ല. കുറ്റവും കുറവും തേടിപ്പിടിക്കാന്‍ അവര്‍ മുമ്പിലുണ്ടാവുകയും ചെയ്യും." ഒരിക്കലും ഈച്ചയാവാതിരിക്കുക. നമുക്ക് തേനീച്ചയുടെ സ്വഭാവം സ്വീകരിക്കാം

Tuesday, May 9, 2017

മായ

ജീവിതം ക്ഷണികമാണ് .  എങ്കിൽ പിന്നെ ജീവിതത്തിലെ വ്യാമോഹങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ചു ആത്മീയ കാര്യങ്ങളിൽ എന്തുകൊണ്ട് മനസ്സ് എത്തുന്നില്ല ..... ?

അതിനുകാരണം " മായ " യാണ് - അത് അസത്യമല്ലേ .... ?
അപ്പോൾ സത്യമേത് ..... ?

സത്യത്തിലേക്ക് നമ്മെ നയിക്കുന്നത് എല്ലാം നശ്വരമാണെന്ന് നമ്മെ മനസ്സിലാക്കിത്തരുന്ന മരണമല്ലേ ..... ?

ആ ബോധം തന്നെയാണ് ആത്മ ജ്ഞാനത്തിലേക്കുള്ള  മാർഗ്ഗം .
ഓരോ മനുഷ്യനും അവരവരുടെ ജയിക്കാതിരിക്കുന്നിടത്തോളം കാലം എന്തെല്ലാം ലഭിച്ചാലും സംതൃപ്ത്തിയും സന്തോഷവും ലഭിക്കില്ല . ആത്മസംതൃപ്തി ഒന്ന് മാത്രമാണ് മനുഷ്യ മനസ്സിന് പരമാനന്ദം നൾകുന്ന ദിവ്യഔഷധി . ജ്ഞാനം - വൈരാഗ്യം - കർമ്മം തുടങ്ങിയ ധർമ്മങ്ങളിലൂടെ മാത്രമേ ആത്മവാനാകാൻ കഴിയു 

Monday, May 8, 2017

ഗീതോപദേശം

വിദേശത്തു നിന്നെത്തിയ അനുജൻ ഏട്ടന് സമ്മാനിച്ചത് വിലയേറിയ നല്ലൊരു മ്യൂസിക് സിസ്റ്റം അദ്ദേഹം അത് സന്തോഷപൂർവ്വം സ്വീകരിച്ചു.... പ്രവർത്തിപ്പിക്കുവാനായി പ്ലഗ് കുത്തി സ്വിച്ച് ഓൺ ചെയ്തു ഒരു മിന്നൽ , ചെറിയൊരു പുക , തീർന്നു...

ഗ്യാരണ്ടിയുള്ളതുകൊണ്ട് കമ്പനിക്ക് സിസ്റ്റം തിരിച്ചയച്ചു... താമസിയാതെ കമ്പനിയിൽ നിന്നും വിദഗ്ദ്ധരുടെ വിശദീകരണം ലഭിച്ചു... ക്ഷമിക്കണം, ഇതിന്റെ കൂടെ ലഭിച്ച പുസ്തകം വായിച്ചിട്ടാണോ താങ്കൾ സിസ്റ്റം പ്രവർത്തിപ്പിച്ചത്...? 6 വോൾട്ടിൽ പ്രവർത്തിപ്പിക്കുന്നതെന്ന് പ്രത്യേകം പരാമർശിച്ചിട്ടുണ്ട്. '6' വോൾട്ടിനു പകരം താങ്കൾ ഉപയോഗിച്ചത് '220' വോൾട്ടാണ്.. ഞങ്ങൾക്ക് ഇതിൽ ഒന്നും ചെയ്യാനില്ല".
ഇതിൽ കൂടുതൽ വിശദീകരണം ആവശ്യമില്ലല്ലോ...?
നമ്മുടെ ശരീരം ദൈവം സമ്മാനിച്ച വിലയേറിയതും, ഏറ്റവും സങ്കീർണ്ണമായ ഒരു ഉപകരണമാണ്. ഇതെങ്ങിനെ ഉപയോഗിക്കണം എന്നറിയാൻ ചില കൈപ്പുസ്തകങ്ങളും ദൈവം തന്നിട്ടുണ്ട്. അവയാണ് പുരാണങ്ങൾ , വേദങ്ങൾ ശാസ്ത്രങ്ങൾ....etc. അതൊന്നു വായിച്ചു നോക്കാതെ , മനസ്സിലാക്കാതെ ഈ യന്ത്രം ഉപയോഗിച്ചാൽ അത് അകാലത്തിൽ തന്നെ കേടാകും, ചിലപ്പോൾ നഷ്ടവുമാകും... ഈ കൈപ്പുസ്തകങ്ങൾ ലളിതമായി വിശദീകരിക്കാനായി കാലാകാലങ്ങളിൽ ദൈവം വിദഗ്ദ്ധന്മാരെ അയക്കാറുണ്ട്. അവരാണ് പുണ്യാത്മാക്കൾ.....ധർമാത്മാക്കൾ...മഹാത്മാക്കൾ...etc.
സ്വയം ജീവിച്ചു കാണിച്ച് അവർ അത് വിശദീകരിക്കന്നു. അവരിൽ നിന്നും ഈ ശരീരയന്ത്രം ഉപയോഗിക്കാൻ പഠിച്ചാൽജീവിതം ശരിക്കും രസിക്കാനാകും....
പക്ഷെഅവരെയെല്ലാം ഒന്നുകിൽ ദൈവമായിക്കണ്ടും... അല്ലങ്കിൽ പീഡിപ്പിച്ചും... വളരേവലിയ അപമാന കഥാപാത്രമാക്കിയും ഒക്കെയാണ് മനസിലാക്കിയിരിക്കുന്നത്.... അതും മഹാപാപമായി അനുഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു....ഇതിൽനിന്നെല്ലാമുള്ള മോചനത്തിനുള്ള മാർഗമാണ് ഗീതോപദേശം....
പരമാത്മാവ് ആത്മാക്കൾക്ക് നൽകുന്ന നിർദേശങ്ങൾ.... പ്രൊഡക്ഷൻ MD തന്നെനേരിട്ട് പ്രശ്നപരിഹാരം ചെയ്തുതരുന്ന മഹാ എക്സ്ചേഞ്ച്‌ മേള.... പഴയ സ്വഭാവ സംസ്കാരങ്ങളെ കൊടുത്ത് പുതിയത്നേടാനുള്ള അവസരം...അതും സമയപരിധിക്കുള്ളിൽ മാറ്റിയെടുക്കുന്നവർ അതിന്റെയും ശ്രേഷ്‌ഠഫലത്തിന് അര്ഹരാകും.....!! 

Sunday, May 7, 2017

അഷ്ടാംഗ യോഗ

ഭാരതീയ ഷഡ്ദര്‍ശ്ശനങ്ങളില്‍ പ്രധാനമായ യോഗശാസ്ത്രം അനുഷ്ഠിക്കുന്ന യോഗികള്‍ തന്നെയാണ്‌ സിദ്ധന്‍മാര്‍. അവരുടെ വഴി തേടിപോകുന്നവര്‍ തീര്‍ച്ചയായും അഷ്ടാംഗ യോഗങ്ങള്‍ പരിശീലിക്കണം. യോഗത്തിന്‍റെ ഈ എട്ട് അംഗങ്ങളും ക്രമമായി നിരന്തരം അഭ്യസിക്കേണ്ടതാണ്. ഇവയില്‍ ഒന്നെങ്കിലും വിട്ടുകള്ഞ്ഞാല്‍  അതു യോഗപ്രാപ്തിക്കു തടസ്സമാണ്. പതന്‍ഞ്ജലി മഹര്‍ഷിയുടെ യോഗദര്‍ശനം എന്ന ഗ്രന്‍ഥത്തില്‍ ഇതിനെ കുറിച്ച് വിശദമായി പറയുന്നുണ്ട്. യമ നിയമാദികള്‍  അനുഷ്ഠിക്കാതെ അല്പനേരത്തെ ധ്യാനം കൊണ്ട് മോക്ഷം, അതീന്ദ്രിയത്വം, ഈശ്വര ദര്‍ശനം ഇവ നേടാമെന്നു പ്രചരിപ്പിച്ച് സാധാരണ ജനങ്ങളെ കബളിപ്പിക്കുന്ന പണം തട്ടുന്ന കുയോഗികളില്‍ നിന്നും സ്വയം രക്ഷപ്പെട്ട് കൊള്ളണം.

        സിദ്ധവഴിയെ സഞ്ചരിക്കുന്ന എല്ലാവര്‍ക്കുമായി ഇവിടെ അഷ്ടാംഗയോഗങ്ങള്‍ പറയുന്നു.

യമം
നിയമം
ആസനം
പ്രാണായാമം
പ്രത്യാഹാരം
ധാരണ
ധ്യാനം
സമാധി

എന്നിവയാണ്‌   അഷ്ടാംഗയോഗങ്ങള്‍. ഇവയില്‍ ആദ്യത്തെ യമ നിയമങ്ങള്‍ ചുരുക്കി പറയുന്നു.

യമം:- അഹിംസ, സത്യം, അസ്തേയം, ബ്രഹ്‌മചര്യം ,അപരിഗ്രഹം എന്നീ അഞ്ച് അനുഷ്ഠാനങ്ങളെ യമം എന്നു പറയുന്നു.

അഹിംസ: മനസാ വാചാ കര്‍മ്മ്ണാ യാതൊരു ജീവിയേയും പീഡിപ്പിക്കരുതു.

സത്യം: തന്‍ടെ വിചാരങ്ങളെ അറിയിക്കാനായി പറയുന്ന വാക്ക്യങ്ങള്‍ വഞ്ചനയോ തെറ്റിദ്ധാരണയോ ഉണ്ടാക്കുന്നതും നിരര്‍ത്ഥകവുമായിരിക്കരുത്.(കള്ളം പറയരുതു)

അസ്തേയം: മനസാ വാചാ കര്‍മ്മണാ യാതൊന്നും മോഷ്ടിക്കരുത്.

ബ്രഹ്‌മചര്യം : ഉപസ്ഥേന്ദ്രിയത്തെ നിയന്ത്രിച്ച് വീര്യസംരക്ഷണം നടത്തുന്നതിനോടൊപ്പം മറ്റ് ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ നിരോധിക്കുന്നതേ ബ്രഹ്മചര്യം ആവുകയുളളൂ.

അപരിഗ്രഹം: സുഖഭോഗസാധനങ്ങളെ ത്യജിക്കുന്നത്

"കൊല്ലാന്‍ പൊയ്കൂറാന്‍ കളവു ഇലാന്‍  എണ്‍കുണന്‍
നല്ലാന്‍ അടക്കം ഉടൈയാന്‍ നടുച്ചെയ്യ
വല്ലന്‍ പകുന്തു ഉണ്‍പാന്‍ മാചു ഇലാന്‍കള്‍ കാമം
ഇല്ലന്‍ ഇയമത്തു ഇടയില്‍ നിന്‍റാനേ."

                                                      (തിരുമന്ത്രം 554)
 
    കൊല്ലരുത്,,നുണപറയരുത്,കക്കരുത്,മാന്യമായ കഴിവുകള്‍ വളര്‍ത്തിയെടുക്കണം,സ്വയം നിയന്ത്രിക്കണം,പക്ഷഭേദ ചിന്തകളില്ലാത്ത അചഞ്ചലനായ ന്യായസ്ഥന്‍.തനിക്ക് ഉള്ളത് വീതിച്ചു നല്‍കുന്നവന്‍.കുറ്റങ്ങള്‍ ഇല്ലാത്തവന്‍,കള്ള്,കാമം ഇവയില്‍ ആസക്തി ഇല്ലാത്തവന്‍ ഇവയെല്ലാം യമമാകും.

നിയമം:- ശൌചം,സന്തോഷം,തപസ്സ്,സ്വാധ്യായം, ഈശ്വര പ്രണിധാനം ഇവയഞ്ചും നിയമം.

ശൌചം: ബാഹ്യവും ആഭ്യന്തരവുമായുള്ള ശരീരത്തിന്‍റെയും മനസ്സിന്‍റെയും ശുചിത്വം.

സന്തോഷം: ഏതവസ്ഥയും ഉള്‍കൊള്ളാന്‍ കഴിയുന്ന മനസ്സിന്‍റെ തൃപ്ത്തി.

തപസ്സ്: ഏത് ലക്ഷ്യമായാലും നേടിയെടുക്കാനുള്ള മാറ്റമില്ലാത്ത കഠിനപ്രയത്നം. 'ദ്വന്ദ്വ സഹനം തപ'

സ്വാധ്യായം: മോക്ഷപ്രാപ്തിക്ക് സഹായകരമായ ശാസ്ത്രങ്ങള്‍  പഠിക്കുന്നതും പ്രണവജപവും സ്വാധ്യായമാണ്.

ഈശ്വര പ്രണിധാനം: സര്‍വ്വകര്‍മ്മങ്ങളും പരമഗുരുവില്‍ (ഈശ്വരനില്‍) അര്‍പ്പിക്കുന്നതു ഈശ്വര പ്രണിധാനം.

"തവം ജപം ചന്തോടം ആത്തികം ദാനം
ശിവന്തന്‍ വിരതമേ ചിത്താന്തക്കേള്‍വി
മകംശിവപൂചൈയൊണ്‍ മതിചൊല്ലീര്‍ ഐന്തു
നിലംപല ചെയ്യിന്‍ നിയമത്ത നാമേ"
     
                         (തിരുമന്ത്രം 557)

    തപസ്സ്,ജപം,സന്തോഷം,ആസ്തികം,ദാനം,ശിവസാധന,സിദ്ധാന്തപഠനം,ത്യാഗം,ശിവാരാധന,മറ്റു മഹത്തായ കര്‍മമങ്ങള്‍ ഇവയെല്ലാം നിയമ മാകുന്നു.

        യമ നിയമങ്ങള്‍  അനുഷ്ഠിക്കാതെ യോഗമാര്‍ഗ്ഗം, സിദ്ധമാര്‍ഗ്ഗം ഇവയിലൂടെ  സഞ്ചരിക്കുന്നതു കൊണ്ട്  ഗുണത്തെക്കാള്‍ ദോഷം ചെയ്യും .

Saturday, May 6, 2017

ഏകദൈവവിശ്വാസം ആദ്യമുണ്ടായത് വേദത്തില്‍

പലരും മുപ്പത്തിമുക്കോടി ദേവതകളുണ്ടല്ലോ  എന്ന് പറഞ്ഞു കളിയാക്കാറുണ്ട്... നിരവധി ദേവതകള്‍ ഹിന്ദുമതത്തിലുണ്ട്, പക്ഷേ ഈശ്വരന്‍ ഒന്നേയുള്ളൂ. ഈശ്വരന്‍ പ്രപഞ്ചത്തില്‍ നിര്‍ലീനമായിരിക്കുന്നുവെന്നതാണ് സത്യം. ദേവതകള്‍ എന്നാല്‍ ഈശ്വരന്‍ എന്നല്ല അര്‍ഥം. 'ദിവ്' എന്നൊരു ധാതു സംസ്കൃതത്തിലുണ്ട്. പ്രകാശിക്കുന്നതോ, പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നതോ (ജ്ഞാനത്തെയോ, ഗുണങ്ങളെയോ, ശക്തികളെയോ) ആയതെല്ലാം ദേവതയാകുന്നു...  അപ്പോള്‍ പ്രകാശിക്കുന്ന എത്ര വസ്തുക്കളുണ്ടോ അതെല്ലാം ദേവതകളാണ്.‍പിന്നെ ഈശ്വരന്‍ ഒന്നേയുള്ളുവെന്നു പറയുന്നതോ എന്നൊരു ചോദ്യം വരാം. ശരിയാണ്, ഈശ്വരന്‍ ഒന്നേയുള്ളൂ. ഈശ്വരന്‍ ഇലക്ട്രിക് കറന്റ്‌ പോലെയാണ്. ഈ പറഞ്ഞതിനര്‍ത്ഥം കറന്റ്‌ ആണെന്നല്ല. ചില സാരൂപ്യങ്ങളുണ്ടെന്നര്‍ത്ഥം. കറന്റിന്റെ രൂപമെന്താണ്..? രൂപമില്ല എന്ന സത്യം എല്ലാവര്‍ക്കും അറിയാം. കറന്റ്‌ എവിടെയാണ് ഉണ്ടാകുക..? അത് എല്ലായിടത്തുമുണ്ട്. ഇവിടെ കറന്റ്‌ ഈശ്വരനാണെന്ന് സങ്കല്‍പ്പിക്കുക. ഈ ഈശ്വരന്‍ പ്രാകാശിക്കുന്നത് ഏതെല്ലാം രൂപത്തിലാണ്.? ടി. വി. യില്‍ നിങ്ങള്‍ക്കത് ചലച്ചിത്രത്തെ കാട്ടിത്തരുന്നു. ഫാനിലൂടെ കാറ്റ് നല്‍കുന്നു. എ. സി. യിലൂടെ തണുപ്പും, മിക്സിയില്‍ അത് അരകല്ലായും തീരുന്നു. എന്നാല്‍ ഇതെല്ലാം കറന്റിന്റെ രൂപമാണോ..? ഒരര്‍ഥത്തില്‍ ആണെന്ന് പറയാം. മറ്റൊരു അര്‍ത്ഥത്തില്‍ അല്ലായെന്നും എണ്ണിയെണ്ണി കുറയുന്നിതാ ആയുസ്സും... നീളെ നീളെ വളരുന്നു മോഹവും...ഈ ഭൌതിക ജീവിതം കബളിപ്പിക്കുന്ന ഒരു വിഭവമല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമല്ല... അല്‍പ സമയത്തെക്കുള്ളതാണ്. മരണം നിര്‍വചനീയമായ പ്രതിഭാസമല്ല. നാം മരണത്തോട് അടുത്തുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. ഏതൊരു ആത്മാവും ശരീരം വിട്ട് പോകേണ്ടതായിവരും.അത് സന്തോഷത്തോടെയുള്ളതാകുമോ..?
ഇത് മരണ വെപ്രാളത്തില്‍ പെട്ട് ഉഴലുമ്പോള്‍ ചിന്തിക്കെണ്ടതല്ല..
ഓരോ സെക്കൻടും അന്തിമ സെക്കണ്ടാണ് പക്ഷെ ആസമയം അറിയില്ലാന്നുമാത്രം... ഈ ചിന്ത മായാതെ
ജീവിക്കുക.മരണത്തെ ഭയപ്പെടെണ്ടതില്ല.., ഈശ്വരനെയുംഭയപ്പെടെണ്ടതില്ല.. നമ്മിലുള്ള ഞാനെന്നഭാവം,അഹങ്കാരം,സ്വാര്‍ത്ഥത,,etc...ഇതൊക്കെ
ഇല്ലാതാക്കി ,സന്തോഷത്തോടുകൂടി,ജീവിക്കുക. ശ്രേഷ്‌ഠ കര്‍മം ചെയ്യുന്നതില്‍ ശ്രദ്ധ കൊടുത്താല്‍ നല്ലതായിരിക്കും.(തെറ്റായി ചെയ്യുന്ന കര്മ്മത്തെയാണ് ഭയപ്പെടെണ്ടത്)കര്‍മത്തിന്ടെ ഫലം ഒരുനിഴലുപോലെ നമ്മെപിന്തുടരും.. ശ്രേഷ്‌ഠ കര്‍മം,  അത് ഒരിക്കലും. ആരേയും ചതിക്കുകയില്ല..!

Friday, May 5, 2017

സത്യവും - ദൈവവും .

സത്യം ഒന്നേയുള്ളൂ . അതുകൊണ്ട് ദൈവങ്ങളും ഒന്നേയുള്ളൂ . സത്യം പലതായാൽ ദൈവവും പലതുണ്ടെന്നുവരും . ആകാശം ഒന്നേയുള്ളൂ . സൂര്യനും ഒന്നേയുള്ളൂ . സൗരയൂഥം ഉൾപ്പെടെയുള്ള സകല പ്രപഞ്ച പ്രതിഭാസങ്ങൾക്കും സർവ്വാധാരമായിരിക്കുന്ന ദൈവം ഒന്നേയുള്ളൂ . അർക്കനെന്നും - ആദിത്യനെന്നും പല പേരുകളിൽ സൂര്യനെ അറിയുന്നതുകൊണ്ട് സൂര്യൻ പലതാകുന്നില്ല . ഇതുപോലെയാണ് മതങ്ങളുടെ കാര്യവും . നാമ - രൂപ - ലിംഗ ഭേദങ്ങളൊന്നും ഈശ്വരനെ ബാധിക്കുന്നില്ല . ഈശ്വരന്റെ സ്വരൂപം പ്രകാശമാണ് . പ്രകാശത്തെ ഏതു പേരിൽ വഴ്ത്തിയാലും അധികമാവില്ല . അതുകൊണ്ട് ഈശ്വരനെ ശരിയായ രീതിയിൽ   എല്ലാവരും അറിയേണ്ടത് അത്യാവശ്യമാണ് . കുളത്തിലും - തടാകത്തിലും - നദിയിലും ഒക്കെ നീലാകാശത്തെ കാണാം . കാരണം ആകാശം പലതുണ്ടായതുകൊണ്ടല്ല . ആകാശം ജലാശയങ്ങളിൽ പതിഞ്ഞ്‌ പലതായി കാണുകയാണ് . കുളത്തിലും - തടാകത്തിലും - നദിയിലും ഒക്കെയുള്ള ജലം വറ്റിപോയാൽ ഈ കണ്ട പല ആകാശങ്ങൾ തന്നെ കാണാതാകും .  ഏക ആകാശം എന്ന സത്യം നിലനിൽക്കുകയും ചെയ്യും . ഇതുപോലെ പല രൂപങ്ങളിലുള്ള പാത്രങ്ങളിൽ ജലം നിറച്ച് പുറത്തു വച്ചാൽ ഓരോ പാത്രത്തിലും ഓരോരോ സൂര്യനെ കാണാം . ഇത് സൂര്യൻ പലതുണ്ടായിട്ടല്ല . സൂര്യന്റെ  സ്വരൂപം ജലത്തിൽ പ്രതിബിംബിക്കുന്നത് കൊണ്ടാണ് പലതെന്ന കാഴ്ച ഉളവാകുന്നത് . പാത്രങ്ങളിലെ ജലം കളഞ്ഞാൽ പലതെന്ന കാഴ്ച ഇല്ലാതാകും . ആകാശത്തിലെ ഏക സൂര്യൻ ശേഷിക്കുകയും ചെയ്യും . ഇതാണ് - " സത്യാനുഭവം ".

Thursday, May 4, 2017

ദാനം

ഒരിക്കൽ അർജുനൻ കൃഷ്ണനോട് ചോദിച്ചു. "ഭഗവാനേ, എന്ത് കൊണ്ടാണ് യുധിഷ്ഠിരനെക്കാൾ വലിയ ദാനശീലനായി എല്ലാവരും കർണനെ കാണുന്നത്?
ആരും എന്ത് ദാനം ചോദിച്ചാലും അവർ രണ്ടു പേരും ഒരിക്കലും കൊടുക്കാതിരുന്നിട്ടില്ലല്ലോ.
പിന്നെന്താണ് കർണനെ കൂടുതൽ മഹാനായ ദാനശീലനായി കണക്കാക്കുന്നത്?"

ഭഗവാൻ കൃഷ്ണൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു "വരൂ, ഞാൻ നിനക്ക് നേരിട്ട് തന്നെ കാണിച്ചു തരാം."
അവർ രണ്ടു പേരും രണ്ടു ബ്രാഹ്മണർ ആയി വേഷം മാറി യുധിഷ്ഠിരന്റെ സഭയിലെത്തി .

തങ്ങൾക്കു യജ്ഞം ചെയ്യാൻ വേണ്ടി ചന്ദനമുട്ടികൾ ദാനമായി തരേണം എന്നാവശ്യപ്പെട്ടു. യുധിഷ്ഠിരൻ ഉടനെ ഭടന്മാരെ എല്ലായിടത്തേയ്ക്കും ചന്ദനമുട്ടിക്കായി അയച്ചു. പക്ഷെ കൊടും മഴക്കാലമായിരുന്നതിനാൽ ഉണങ്ങിയ ചന്ദനമുട്ടി ഒരിടത്തു നിന്നും കിട്ടിയില്ല.
അത് കാരണം നനഞ്ഞ ചന്ദനമുട്ടികൾ കൊണ്ട് തൃപ്തിപ്പെടേണ്ടി വന്നു.

ബ്രാഹ്മണവേഷം ധരിച്ച കൃഷ്ണനും അർജുനനും അടുത്തതായി കര്ണന്റെ രാജസഭയിലേയ്ക്ക് പോയി. ഇതേ ആവശ്യം കർണനോടും പറഞ്ഞു.
കർണൻ അൽപനേരം ആലോചിച്ചശേഷം പറഞ്ഞു "മഴ ആയതിനാൽ ഉണങ്ങിയ ചന്ദനമുട്ടി കിട്ടാൻ പ്രയാസമായിരിക്കുമല്ലൊ. ഒരു വഴിയുണ്ട്...ദയവായി അൽപസമയം കാത്തിരുന്നാലും "
ഇത് പറഞ്ഞിട്ട് കർണൻ ഒരു മഴു എടുത്തു ചന്ദനത്തടി കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ തന്റെ കൊട്ടാരത്തിന്റെ ജനലുകളും വാതിലുകളും വെട്ടിക്കീറി കഷണങ്ങളാക്കി,എന്നിട്ട് ബ്രാഹ്മണര്ക്ക് ദാനമായി നല്കി.

കൃഷ്ണനും അർജുനനും അതേറ്റു വാങ്ങി തിരികെ നടന്നു...
വഴിമദ്ധ്യേ കൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു "ഇപ്പൊൾ മനസ്സിലായില്ലേ അർജുനാ, രണ്ടു പേരും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം? നമ്മൾ യുധിഷ്ഠിരനോട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചന്ദനതടിയിൽ നിർമ്മിിച്ച വാതിലുകൾ തരണം എന്നാവശ്യപ്പെട്ടിരുന്നെങ്കിൽ ഒരു മടിയും കൂടാതെ സന്തോഷത്തോടെ യുധിഷ്ഠിരൻ നല്കിയേനെ.

പക്ഷെ ആ ചിന്ത അദ്ദേഹത്തിന് സ്വയം ഉണ്ടായില്ല. എന്നാൽ കർണനോട് അത് നമ്മൾ നേരിട്ട് ചോദിക്കേണ്ടി വന്നില്ല.

യുധിഷ്ഠിരൻ ദാനം ചെയ്യുന്നത് അത് ധർമ്മം ആയതിനാലാണ് .
കർണൻ ദാനം നൽകുന്നത്, ദാനംകൊടുക്കൽ എന്നാ പ്രവൃത്തി അദ്ദേഹത്തിന് ഇഷ്ടമായതു കൊണ്ടും. ഇതാണ് രണ്ടു പേരും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം, ഇത് കൊണ്ടാണ് കർണനെ കൂടുതൽ മഹാനായ ദാനശീലൻ ആയി ലോകർ കണക്കാക്കുന്നത്..

എന്ത് പ്രവൃത്തിയേയും ഇഷ്ടപ്പെട്ടു ചെയ്‌താൽ അതാണ്‌ കൂടുതൽ മഹത്തരം എന്ന് ഇതിൽ നിന്ന് മനസ്സിലാക്കാം.

പല രീതിയിൽ ഒരു പ്രവൃത്തി നമുക്ക് ചെയ്യാം..
ആരെങ്കിലും പറഞ്ഞത് കൊണ്ട് ഒരു പ്രവൃത്തി ചെയ്യാം...
അല്ലെങ്കിൽ കടമയായി ചെയ്യാം...
അല്ലെങ്കിൽ ധർമം അതായത് കൊണ്ട് ചെയ്യാം...
അതുമല്ലെങ്കിൽ കർണനെ പോലെ ആ പ്രവൃത്തിയോടുള്ള ഇഷ്ടം കൊണ്ട് ചെയ്യാം.
ഇതിൽ അവസാനത്തെ രീതിയിൽ എന്ത് കർമവും ചെയ്യുന്നതാണ് ഏറ്റവും ഉത്തമം. എന്ത് ജോലിചെയ്താലും ആ ജോലിയെ ആസ്വദിച്ചു, ഇഷ്ടപ്പെട്ടു തന്നെ ചെയ്യുക.

Wednesday, May 3, 2017

കർമ്മത്തിന്റെ ഗുഹ്യഗതി

മനുഷ്യന് പലയിടത്തും രാഷ്ട്രീയക്കാരെ ഭയം.... മലയോര പ്രദേശങ്ങളിൽ ആനയെ , വന്യമൃഗങ്ങളെ ഭയം...... അതിർത്തിയിൽ തീവ്രവാദികളെ , അന്യരാജ്യക്കാരെ ഭയം.... ഇങ്ങനെ എത്രയോ നിരപരാധികൾപോലും എന്തിനെയെങ്കിലും എപ്പോഴും ഭയപ്പെട്ടു ജീവിക്കേണ്ടിവരുന്നു... കാരണമെന്തെന്ന് ആരെങ്കിലും എപ്പോഴെങ്കിലും ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ടോ...?
ചിന്തിക്കേണ്ടതുണ്ടോ....!!??(നാം പണ്ടുമുതലേ പാടാറുണ്ട്.. താൻ. താൻ നിരന്തരം ചെയ്യുന്ന കര്മത്തിൻ ഫലം താൻ താൻ അനുഭവിക്കുമെന്ന്... )ഇവിടെയാണ് പൂർവജന്മകർമത്തിന്ടെ ഗുഹ്യഗതിയുടെ ചുരുളഴിയുന്നത്.... മനുഷ്യൻ ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ ഏതെല്ലാം തരത്തിൽ തെറ്റുകൾ ചെയ്തുകൂട്ടുന്നു...!?
പലരും ചിന്തിക്കും ഞാനാരെയും കൊല്ലുന്നോ പാപം ചെയ്യുന്നോ ഇല്ല... എന്നാൽ ആരെങ്കിലും കൊല്ലുന്നതിനെ തിന്നുന്നതും... കൊല്ലുന്നവനെക്കാൾ പാപം ചെയ്യലാണ്... രാഷ്ട്രീയമായി പകപോക്കാൻ... ഏതെങ്കിലും വിരോധംമൂലം കൊല്ലാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നവരുടെയും വിധി ആ ജന്മത്തിലോ... അടുത്ത ജന്മത്തിലോ അതേപോലെ അനുഭവിക്കേണ്ടിവരും....!! അത്തരക്കാരാണ് അടുത്തജന്മങ്ങളിൽ അത്തരം സ്ഥാനങ്ങളിൽപോയി ജനിക്കുന്നത്....!!
(മുൻജന്മ കർമ്മത്തിന്റെ ഫലമായി മാരകവും.. മൃഗീയവുമായി അപകടങ്ങളും... കൊലപാതകങ്ങളും എല്ലാം കാണേണ്ടിയും അനുഭവിക്കേണ്ടിയും വരുന്നു.. )ഇതിനൊന്നും ഈശ്വരനെ വിളിച്ചിട്ടോ.. പഴിചാരിയിട്ടോ കാര്യമില്ല..ഇതെല്ലാം കർമ്മത്തിന്റെ ഗുഹ്യഗതിയാണ്.....!!

Tuesday, May 2, 2017

മനുസ്മൃതി സത്യവും മിഥ്യയും

വിഷയ വിരോധം

മനുസ്മൃതിയിലുള്ള ഓരോ അദ്ധ്യായങ്ങളും വേര്‍തിരിച്ചിരിക്കുന്നത് ഓരോ മുഖ്യവിഷയങ്ങളെ ആസ്പദമാക്കിയാണ്. ഒന്നാമത്തെ അദ്ധ്യായത്തില്‍ സൃഷ്ടി ഉല്‍പത്തിയും ധര്‍മ്മോത്പത്തിയുമാണ് വിഷയം. രണ്ടാമത്തെ അദ്ധ്യായത്തില്‍ സംസ്‌കാരങ്ങളും ബ്രഹ്മചര്യാശ്രമവും വിഷയമാവുന്നു. മൂന്നാമത്തെ അദ്ധ്യായത്തില്‍ ഗൃഹസ്ഥാശ്രമവും പഞ്ചമഹായജ്ഞങ്ങളും കടന്നുവരുന്നു. ഇങ്ങനെ ഓരോ അദ്ധ്യായത്തിലുമുള്ള മുഖ്യവിഷയങ്ങള്‍ എന്താണെന്ന് ഓരോ അദ്ധ്യായത്തിന്റെയും തുടക്കത്തിലും അവസാനത്തിലും സൂചിപ്പിക്കുന്നുമുണ്ട്. എന്നാല്‍ ഓരോ അദ്ധ്യായത്തിലെയും മുഖ്യവിഷയത്തിന് വിരുദ്ധമായി മറ്റൊരു വിഷയം കടന്നുവന്നാല്‍ അത് പ്രക്ഷിപ്തമാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കണം. ഉദാഹരണമായി രണ്ടാം അദ്ധ്യായം 130, 132

ശ്ലോകങ്ങള്‍ പഠിച്ചാല്‍ ഈ കാര്യം വ്യക്തമാകും. ‘ബ്രഹ്മചാരിയുടെ കര്‍ത്തവ്യമാണ് ഇതില്‍ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. ആ ബ്രഹ്മചാരി അമ്മാവന്‍, ചിറ്റപ്പന്‍, ശ്വശുരന്‍, ഋത്വിക് എന്നിവരെ ഞാന്‍ ഇന്നയാളാണെന്ന് പറഞ്ഞ് നമസ്‌കരിക്കണം. അമ്മായി, വലിയമ്മ, കുഞ്ഞമ്മ, അമ്മായിയമ്മ എന്നിവരെ ഗുരുപത്‌നിയെ പോലെ പൂജിക്കേണ്ടതാണ്. ജ്യേഷ്ഠന്റെ ഭാര്യ സവര്‍ണയാണെങ്കില്‍ അവരുടെ പാദം തൊട്ട് പ്രതിദിനം വന്ദിക്കണം’.(24)
ഇതൊരു പ്രക്ഷിപ്ത ശ്ലോകമാണെന്നുറപ്പിക്കാം. കാരണം ബ്രഹ്മചാരി ഉപനയനം മുതല്‍ സമാവര്‍ത്തനം വരെ ഗുരുകുലത്തിലോ ആശ്രമത്തിലോ ആണ് കഴിയുക. ഗുരുകുലത്തില്‍ താമസിക്കുന്ന ബ്രഹ്മചാരി എങ്ങനെയാണ് ബന്ധുക്കളെയൊക്കെ പ്രതിദിനം നമസ്‌കരിക്കുക? എന്നുമാത്രമല്ല കല്ല്യാണം കഴിക്കാത്ത ബ്രഹ്മചാരിയ്ക്ക് എവിടെ നിന്നാണ് അമ്മായിയമ്മയും അമ്മായിയച്ഛനും ഉണ്ടാവുക. അതിനാല്‍ ഈ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന മൂന്ന് ശ്ലോകങ്ങളും വിഷയ വിരുദ്ധമാണ് ദാര്‍ശനിക വിരുദ്ധമാണ് പരസ്പരവിരുദ്ധമുള്ളതുമാണ്. അതിനാല്‍ തന്നെ ഇവ പ്രക്ഷിപ്തവുമാണ്

Monday, May 1, 2017

അഷ്ടശക്തികൾ

1  സഹനശക്തി
2  നേരിടാനുള്ള ശക്തി
3  സഹകരണശക്തി
4  ഉൾക്കൊള്ളാനുള്ള ശക്തി
5  തിരിച്ചറിയാനുള്ള ശക്തി
6  നിർണ്ണയ ശക്തി
7  ഇന്ദ്രിയ നിയന്ത്രണശക്തി
8  മനോനിയന്ത്രണ ശക്തി.


സഹനശക്തി

ഏതു വിപരീത പരിതസ്ഥിതിയേയും ശാന്തമായി നേരിടുക, സന്തോഷത്തോടെ സ്വീകരിക്കുക. പഴുത്ത ഫലങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ഫലവൃക്ഷം അതിലേയ്ക്ക് കല്ലെറിയുന്ന കുട്ടിക്ക് തന്റെ മധുര ഫലങ്ങൾ പ്രതിഫലമായി നൽകുന്നു. .അതു പോലെ നമുക്ക് ഉപകാരം ചെയ്യുന്ന വർക്കും ഉപകാരം ചെയ്യുന്നവരായി മാറുക. ആത്മബോധം നമ്മിൽ ഉറച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ നിഷ്പ്രയാസം സഹന ശക്തി ലഭിക്കുന്നു.



തിരിച്ചറിയുന്നതിനുള്ള ശക്തി

ഒരു സ്വർണ്ണ വ്യാപാരി സ്വർണ്ണത്തിന്റെ മാറ്റ് എളുപ്പത്തിൽ തിരിച്ചറിയുന്നതു പ്പോലെ തന്റെയും മറ്റുള്ളവരുടേയും സങ്കല്പം ,വാക്ക്, കർമ്മം, എന്നിവയുടെ യഥാർത്ഥ മൂല്യം മനസ്സിലാക്കുക. വ്യർത്ഥ സങ്കല്പങ്ങളാൽ ഈ തിരിച്ചറിയാനുള്ള ശക്തി മങ്ങിപ്പോകാതിരിക്കാൻ ധ്യാനം സഹായിക്കുന്നു. യോഗത്തിൽ ശക്തി ആർജ്ജിക്കുന്ന മനസ്സ് തിരിച്ചറിയാനുള്ള ശക്തി നേടുന്നു.